Στις 19 Σεπτεμβρίου 2015 οι μαθητές και οι μαθήτριες με την καθηγήτρια κυρία Μαργέτη Ευαγγελία επισκέφθηκαν το παραδοσιακό πατητήρι του κυρίου Χατζή στην περιοχή “Πευκενέας” Μεγάρων όπου συμμετείχαν στο “πάτημα” των σταφυλιών, στο στράγγισμα και στην πίεσή τους σε χειροκίνητο πιεστήριο.

Ο μούστος χυνόταν σε μια δεξαμενή που εδώ στα Μέγαρα λέγεται ¨λάκκος”Στη συνέχεια τα παιδιά με το γραδόμετρο μέτρησαν τα σάκχαρα του μούστου που ήταν 13 ? δηλαδή το ιδανικό.

Έπειτα ακολούθησε η μεταφορά του μούστου απ’ το λάκκο σε δρύινα βαρέλια τα οποία βρίσκονταν στο κελάρι του κυρίου Σωτηρίου Χατζή.

Τον Οκτώβριο παρακολούθησαν τη ζύμωση του μούστου που γινόταν μέσα στα βαρέλια. Απελευθερωνόταν στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα. Υπήρχε έντονη οσμή και η αίσθηση πονοκεφάλου και ζαλάδας. Γύρω απ’ το στόμιο των βαρελιών υπήρχε αφρός.

Τον Νοέμβριο όταν σταμάτησε η ζύμωση του μούστου, σφραγίστηκαν τα στόμια των βαρελιών με ξύλινες τάπες και γύρω απ’ αυτές τοποθετήθηκε λιωμένο κερί για να σταματήσουμε την παροχή οξυγόνου και να εμποδίσουμε πιθανή οξείδωση ουσιών του κρασιού που μπορεί να οδηγήσου σε αλλοίωση του κρασιού.

Στις 20 Δεκεμβρίου τα παιδιά δοκίμασαν τη γεύση του νέου κρασιού. Εκείνο που εντυπωσίασε ήταν ότι ενώ είχε τοποθετηθεί ο ίδιος μούστος και στα τρία βαρέλια το κρασί ήταν διαφορετικό. Αυτό οφείλεται στη διαφορετική προέλευση του ξύλου που είχε το βαρέλι. Αν είναι ελληνική ή γαλλική η δρυς. Με αυτό τον τρόπο διαπιστώσαμε ότι το κάθε κρασί έχει την ¨προσωπικότητα του”.

Τον Φεβρουάριο επισκεφθήκαμε το αμπέλι του κυρίου Σωτηρίου Χατζή στην περιοχή Χάνι Μεγάρων όπου τα παιδιά συμμετείχαν στο ξελάκκωμα, στο κλάδεμα, στα “κουμούλια” και στον πολλαπλασιασμό του αμπελιού με καταβολάδες.

Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Σωτήριο Χατζή και τη σύζυγό του για την πλουσιοπάροχη φιλοξενία τους στο πατητήρι και στο αμπέλι τους.

Η καθηγήτρια

Ευαγγελία Μαργέτη